آسمونی ها
کوتاه نوشت: به یاد دوستان وبلاگ نویس آسمانی شده مان: بیتا(نامه ای برای فردا) ... پسرک(تشنج) .... رها(در آغوش باد)... دلقک(طعم تلخ پرواز یک دلقک)... دریا(یک دختر سرطانی)... سایه تنهایی (دل بیتاب)... ساکتِ شلوغ (یادداشت های یک دختر ساکت اما شلوغ)... آقا حسن (خدابیامرز)... سعید خضرایی (عطسه آفتاب)... ساناز بهشتی(پنجره مخفی من)... بهاره(دختر خورشید)... شیرزاد(مکتوب)... نهال سحابی(لحظه های محتضر)...
باور نمی کنم که دارم می رم زیارت....مکه.....سرزمین وحی.....پا جایی می ذارم که پیامبر قدم گذاشته.....باورم نمی شه...نه باورم نمی شه....فردا....مدینه...آخ خدای من....عاشقتم..... دلم برای اون وقتا تنگ شده...اون وقتا که همه ی همه تون بودین....و دنیای مجازی هنوز نفس هاتونو داشت....نائب الزیاره تک تکتون هستم....به یاد آسمانی شده ها... و به یاد تموم همکاران وبلاگیم...که زحمت می کشن و هنوز هم به یاد دوستانشون هستن.... و به یاد خوانندگانی که اینجا سر می زنن و هنوز هم دوستانشون رو فراموش نکردن... دعا کنید که سفری با معرفت داشته باشم....به یادتونم و همه تون رو دوست دارم... کوتاه نوشت: به یاد دوستان وبلاگ نویس آسمانی شده مان: بیتا(نامه ای برای فردا) ... پسرک(تشنج) .... رها(در آغوش باد)... دلقک(طعم تلخ پرواز یک دلقک)... دریا(یک دختر سرطانی)... سایه تنهایی (دل بیتاب)... ساکتِ شلوغ (یادداشت های یک دختر ساکت اما شلوغ)... آقا حسن (خدابیامرز)... سعید خضرایی (عطسه آفتاب)... ساناز بهشتی(پنجره مخفی من)... بهاره(دختر خورشید)... شیرزاد(مکتوب)... نهال سحابی(لحظه های محتضر)... (سایه سپید) بوی باران بوی سبزه بوی خاک ________________________ عروس لاابالی (نانی آزاد) آنها را که بر سر شانه می برند یک روز با پاهای خودشان باز می گردند... رفــــــت! پر کشیــــــــد! روحــــــــــش طاقــــــت ایـــــــن دنیـــــــــا را نـــداشتـــــ! دنــــــیا برایــــــش قفــس بود.... قفســــــــــی تنـــــگ..!! ســـــردش استــــ !!! امشــــــب مهمــــــــــان خــــــــــــاک ســــرد اســــت!!! پــــــــرواز کرد!! خوشــــا بهــــ حــــالشــــــ.... اما مـــــن چــــه کنمـــــــ بــــا ایـــــن همهــ دلـــــتنگـــــــــــی؟؟؟؟ _______________________ عروس لاابالی (نانی آزاد) مرگ پایان کبوتر نیست . _______________________ عروس لاابالی (نانی آزاد)
شاخه های شسته باران خورده پاک
آسمان آبی و ابر سپید
برگهای سبز بید
عطر نرگس رقص باد
نغمه ی شوق پرستوهای شاد
خلوت گرم کبوترهای مست
نرم نرمک میرسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ها و دشت ها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
خوش به حال غنچه های نیمه باز
خوش به حال دختر میخک که میخندد به ناز
خوش به حال جام لبریز از شراب
خوش به حال آفــتـاب
ای دل من گرچه در این روزگار
جامه ی رنگین نمی پوشی به کام
باده ی رنگین نمی نوشی ز جام
نقل و سبزه در میان سفره نیست
جامت از آن می که می باید تهی ست
ای دریغ از تو اگر چون گل نرقصی با نسیم
ای دریغ از من اگر مستم نسازد آفتاب
ای دریغ از ما اگر کامی نگیریم از بهار
گر نکوبی شیشه ی غم را به سنگ
هفت رنگش میشود هفتاد رنگ
مرگ وارونه ی یک زنجره نیست.
مرگ در ذهن اقاقی جاری است.
مرگ در اب و هوای خوش اندیشه نشیمن دارد.
... مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن میگوید.
مرگ با خوشه ی انگور می اید به دهان.
مرگ در حنجره ی سرخ- گلو می خواند.
مرگ مسئول قشنگی پر شاپرک است.
مرگ گاهی ریحان می چیند.
مرگ گاهی ودکا می نوشد.
گاه در سایه نشسته است به ما می نگرد.
و همه می دانیم
ریه های لذت پر اکسیژن مرگ است
| Design By : Night Melody |
Authors
